บริหารร้านก๋วยเตี๋ยว

โจทย์ทางธุรกิจสำหรับทายาทของกิจการที่ขายดีแม้ไม่ใหญ่โต มีจุดขายอยู่ที่ทักษะการผลิตบางชนิด ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของลูกค้า จะทำอย่างไรให้กิจการดำเนินต่อไป เป็นโจทย์ที่แก้ได้โดยวิธีที่อาจไม่ซ้ำกัน

ถ้าคนรุ่นพ่อแม่ เป็นเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวแบบทำเครื่องเอง เช่นร้านก๋วยเตี๋ยวแคะ ทำลูกชิ้นและเต้าหู้เอง ขายมานานหลายสิบปี จนลูกค้าติดใจ แต่พ่อแม่ไม่อยากทำโรงงานผลิต

ส่วนทำเลที่ตั้งร้าน ก็เป็นอาคารพาณิชย์เก่าแก่ ในบริเวณที่ไม่ใช่ย่านการค้าและธุรกิจที่กำลังเฟื่องฟูอีกต่อไป ทายาทจะทำอะไรได้บ้าง... เรียนหนังสือจบปริญญาสักใบสองใบ แล้วไปหางานทำ จนมีรายได้ดีๆ แนะนำให้พ่อแม่ปิดร้าน แล้วทำงานเพื่อเลี้ยงดูพ่อแม่ด้วย... หรือ...

ทำธุรกิจของครอบครัวต่อไป ตามวิถีของคนรุ่นใหม่ ทำลูกชิ้นและเต้าหู้เอง ตามสูตรที่พ่อแม่สอน จ้างลูกมือมาช่วยสักคนสองคน ให้แม่มาช่วยทักทายลูกค้าด้วยอัธยาศัยไมตรีเหมือนเดิม แต่ไม่ต้องทำลูกชิ้นหรือลวกก๋วยเตี๋ยวให้เหนื่อยยากอีกต่อไปแล้ว... เปิดหน้าเพจในสื่อสังคมออนไลน์ นอกจากขายที่ร้านแล้วยังรับออร์เดอร์ทางโทรศัพท์ด้วย โดยทำสัญญากับคนรับจ้างส่งสินค้าให้ส่งทั่วกรุงเทพ เท่านี้ยอดขายก็อาจเพิ่มกระฉูดได้โดยง่าย... โดยเฉพาะ เมื่อผลิตภัณฑ์ชนิดนั้นโดนใจตลาดจริงๆ โอกาสที่ลูกค้าจะกลับมาซื้อซ้ำ ก็อยู่ไม่ไกลเลย
แต่ว่า... ผงชูรสไม่ต้องมากก็ได้ (นะจ๊ะ)... 

ร้านเก่าแก่

เดิมเคยมีปูแกะโรยหน้า ก็ลดเครื่องปรุงหน่อย  แล้วเติมรสเปรี้ยวในน้ำราดอีกนิด

          ร้านอาหารบางร้าน ก็ปรุงอาหารได้รสมาตรฐานเสียจนกลายเป็นตำนาน ยิ่งเมื่อผู้บริหารพิถีพิถันรายละเอียด ร้านนั้นก็ดูเหมือนกลายเป็นสถาบันขึ้นมาทีเดียว... แม้แต่เมื่อเปลี่ยนเครื่องปรุงไปบ้าง ลูกค้าก็ยังยอมรับได้... กรณีที่จัดวางอาหารได้คล้ายเดิม แต่เปลี่ยนมาเสิร์ฟในภาชนะหรูขึ้น ดีขึ้น ก็ยิ่งทำให้อาหารมีคุณค่ามากขึ้น... หรือการนำเอารายการอาหารเก่าแก่ ที่ถูกถอดจากเมนูไปนานแล้วมาบรรจุไว้ในเมนูใหม่ สำหรับแฟนประจำที่คิดถึงจานนี้ก็นับเป็นเรื่องย้อนอดีตได้... ถ้าปรับปรุงบริการเป็นระบบอิเล็คโทรนิกส์ ลูกค้าก็จะรู้สึกได้ว่าทันสมัยทั้งที่ยังคงรสชาดดั้งเดิมไว้ เรียกคะแนนความนิยมได้อีก... เอิ่มมม... ในที่นี้ราคาก็ต้องไม่ติดจรวดด้วยนะจ๊ะ...

เส้นที่เห็นก็รู้ว่าเหนียวนุ่มคุ้นลิ้นเพียงใด กับเครื่องปรุงอันเป็นเอกลักษณ์

 

ของหวานยอดนิยมที่ถอดออกจากเมนูไปนานแล้ว.. กลับมาย้ำเตือนความทรงจำ..ก็ดีนะ...